Rok, maksymalnie dwa. W większości wypadków, po upływie najwyżej dwóch lat, organizm samoczynnie wyeliminuje zakażenie wirusem HPV. Jest to jednak aż za dużo czasu, aby zarazić partnera. Jeszcze gorzej, gdy układ odpornościowy jednak nie poradzi sobie z HPV. Powikłania są niebezpieczne i trudne do wyleczenia.
Zakażenie wirusem HPV błon śluzowych może przebiegać w postaci bezobjawowej, subklinicznej i klinicznej. W klinicznym przypadku zakażenia, gołym okiem widoczne są brodawki. Infekcję utajoną można wykryć wyłącznie przez wykonanie testu na obecność DNA HPV.
Objawy są rożne w zależności od typu wirusa HPV, którym człowiek został zakażony;
Typy wirusa o niskim potencjale onkogennym odpowiedzialne są za powstawanie łagodnych zmian określanych jako kłykciny kończyste. Zalicza się je do zmian nie wykazujących cech nowotworowych. Typy HPV obdarzone wysokim potencjałem onkogennym najczęściej prowadzą do rozwoju raka szyjki macicy (ponad 90%). Odpowiedzialne są one również za powstawanie raka odbytu, sromu, prącia, pochwy oraz wielu typów raka jamy ustnej, gardła i krtani (HPV typu 21, 22 i 23). Przewlekłe zakażenia wysokoonkogennego typu 16 i 18 wykazują skłonności do przechodzenia w stan zaawansowany, nazywany CIN-2. Uważa się, że takie zmiany przednowotworowe wykazują dużą tendencję do samowyleczenia. Istnieje jednak grupa określana jako CIN 2/3, w której znacznie wzrasta ryzyko powstania raka szyjki macicy. Wirus HPV często jest też przyczyną raka jamy ustnej i gardła. Zdaniem naukowców z Johns Hopkins University School of Medicine wpływ na zwiększenie ryzyka zachorowania na raka jamy ustnej i gardła ma uprawianie seksu oralnego. Więcej informacji na ten temat znajduje się tutaj.
Kobiety
w ciąży. Przeniesienie w okresie okołoporodowym wirusa HPV na dziecko może
wywoływać zespół nazywany zespołem RRP (zespół brodawczakowatości układu
oddechowego) odpowiedzialny za przeciągłą chrypkę lub zmiany utrudniające
oddychanie.
zmiany skórne nieobejmujące narządów płciowych:
zmiany zlokalizowane na błonach śluzowych, z wyjątkiem narządów płciowych:
zmiany narządów płciowych i odbytu
Jeżeli pojawiają się
inne, niepokojące objawy, np.: nietypowe białawe lub zielonkawe upławy z cewki
moczowej, świąd i pieczenie penisa podczas oddawania moczu lub stosunku,
zaczerwienienie i puchnięcie ujścia cewki moczowej, penisa lub jąder albo
wysypka w okolicach narządów płciowych lub odbytu, może to oznaczać, że jesteś
zarażony inną chorobą przenoszoną drogą płciową. Infekcje,
które nie są leczone, mogą prowadzić do poważnych chorób układu rozrodczego w
tym bezpłodności. W takich przypadkach rekomendujemy wykonanie testu UroGin,
który wykrywa najczęstsze zakażania układu moczowo-płciowego. Więcej na ten
temat na stronie www.urogin.pl.