Każda kobieta po otrzymaniu pozytywnego (dodatniego wyniku na obecność brodawczaka ludzkiego HPV) powinna pamiętać, że:

• Jest u niej stwierdzona obecność DNA HPV i zdać sobie sprawę, że może zakażać w trakcie pożycia płciowego swojego partnera
• Nie wpadać w panikę – szukać kontaktu z lekarzem, położną u których było pobrane badanie
• Poinformować „stałego” partnera męskiego o wyniku testu i skłonić go (przyjść wspólnie) na badanie specjalistyczne (andrologiczne)
• Nie zrywać więzi partnerskich – ale od chwili poznania wyniku testu – jestem zakażona HPV – odbywać sex pochwowy od początku do ejakulacji w prezerwatywie
• Zrezygnować z szerokopojętej gry wstępnej (miłość francuska, sex oralny, sex analny)
• Przestrzegać zasady higieny osobistej (własny ręcznik, raczej prysznic niż kąpiel w wannie)
• Nie nosić bielizny typu stringi
• Jeśli wynik badania był „anonimowy” tylko na numer kodu – ponownie zgłosić się na ewentualną aktualizację badania
• Bieliznę osobistą – prasować żelazkiem i często zmieniać
• Uzmysłowić sobie z kim w ostatnich trzech miesiącach odbywałam kontrakt płciowe i w jakich okolicznościach (spotkanie integracyjne)
• Samo stwierdzenie zakażania HPV nie świadczy o chorobie nowotworowej, ale nie wolno go zlekceważyć

 Materiał opracował: dr Leszek Walczak

 

Zadaniem lekarza specjalisty ginekologa po otrzymaniu wyniku testu HPV dodatniego zalecanym jest:

• Uspokojenie kobiety i wyjaśnienie roli wirusów HPV w procesach powstawania zmian nowotworowych na sromie, w pochwie, szyjce macicy, odbycie i penisie
• Przeprowadzić wywiad w kierunku możliwości zakażenia HPV (wiek, w którym nastąpił petting, pierwszy stosunek pochwowy –czy był z prezerwatywą czy nie, ilość partnerów płciowych do chwili stwierdzenia dodatniego wyniku HPV, jaki czasokres współżycia płciowego z ostatnim mężczyzną, czy były stosunki oralne i/lub analne, czy w czasie gry wstępnej nie stwierdziła pacjentka na penisie swojego partnera zmian plamistych, grudek, wyrośli lub przykrego zapachu)
• Jeśli ginekolog lub położna pobierali tylko badanie cytologiczne standardowe lub tzw. płynną cytologię z genotypowaniem, powinien ponownie przeprowadzić badanie ginekologiczne – obejrzeć okolicę sromu, odbytu, założyć wziernik pochwowy i ponownie obejrzeć szyjkę macicy
• Jeśli ginekolog dysponuje umiejętnościami badania kolposkopowego – przeprowadzić vulvoskopię i następną kolposkopię.
• Jeśli nie posiada kolposkopu – skierować chorą do pracowni kolposkopowej
• Otrzymując wynik badania cytologicznego oraz badania wirusologicznego DNA HPV w przypadku pozytywnego wyniku obu testów – skierować chorą do Oddziału szpitalnego-ginekologicznego celem pobrania materiału tkankowego (wycinków) z szyjki macicy oraz materiału z kanału szyjki macicy (czasami jamy ustnej) – Biopsji frakcjonowanej – celem ustalenia stopnia zagrożenia onkologicznego – nowotworowego.
• Przy obecności zmian na sromie (brodawek płciowych – kłykcin kończystych) należy jednoczasowo pobrać materiał ze sromu
• Jeśli chora przybyła na wizytę z partnerem lub mężem – nakłonić mężczyznę do poddania się oględzinom – przeprowadzonym samodzielnie lub skierować po uprzednim dokładnym wyjaśnieniu mechanizmów zakażenia – do lekarza urologa lub androloga
• Karty chorej przełożyć do kartoteki specjalnej i poinformować o konieczności wykonania w/w czynności diagnostycznych (swoich i mężczyzny-partnera)
• Z chwilą braku zgłoszenia się chorej w okresie do 6-8 tyg. – zaprosić telefonicznie, listownie – przez położną środowiskową do wizyty kontrolnej.
  

Materiał opracował: dr Leszek Walczak

Wiadomość o pozytywnym wyniku badania w kierunku zakażenia wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV) i to w grupie wirusów niskiego ryzyka (np. 6, 11) lub wysokie ryzyka (np. 16,18) otrzymuje kobieta od osoby – lekarza, położnej. Osoby te pobierały materiał do badania w kierunku obecności DNA HPV albo jako test kierunkowy albo jako uzupełnienie pobranej cytologii (tzw. „płynnej”) szyjki macicy z jednoczesnym oznaczeniem obecności DNA HPV tzw. „Genotypowanie”. Stwierdzenie pozytywnego wyniku testu nie świadczy o chorobie nowotworowej u danej kobiety, ale jest istotnym sygnałem – czerwone światełko – że badana kobieta powinna:

• Sprawdzić poprzedni wynik badania cytologicznego szyjki macicy (kiedy to było oraz jaka jest grupa cytologiczna)
• Uzmysłowić sobie, kiedy miała ostatni kontakt płciowy z nowym partnerem
• Poinformować obecnego partnera / męża o wyniku badania (dodatki test HPV – zakażenie)
• Skłonić partnera płciowego (męskiego / damskiego) do wykonania testu kontrolnego w kierunku zakażenia wirusami HPV
• Nie wpadać w panikę – w około 80% młodych rozpoczynających życie osobiste kobiet, zakażenie wirusem HPV ustępuje samoistnie w okresie do 6 miesięcy od stwierdzenia zakażenia
• Zrezygnować z ryzykownych zachowań seksualnych (stosować prezerwatywę)

 Materiał opracował: dr Leszek Walczak

Tak, szczepieniu mogą być poddane również osoby, u których uzyskano pozytywny wynik testu molekularnego. Szczepionka skierowana jest przeciwko 4 typom wirusa HPV (6, 11, 16, 18). Z badań wynika, że można spodziewać się pełnego efektu profilaktycznego względem pozostałych typów wirusa HPV zawartych w formule szczepionki, którymi kobieta nie jest zakażona w chwili jej podawania.

 

Aby zamówić zestaw pobraniowy należy wypełnić formularz zamówienia zestawu dostępny pod poniższym linkiem. Po uzupełnieniu formularza z danymi do wysyłki zestawu pobraniowego należy wybrać formę płatności i dokonać wpłaty na konto wskazane przez system platnosci.pl lub zapłacić karta kredytową online. Po złożeniu zamówienia i zapłacie za zestaw pobraniowy otrzymacie Państwo drogą mailową potwierdzenie przyjęcia zamówienia wraz z instrukcją postępowania. Zestaw pobraniowy jest wysyłany w ciągu 2 dni roboczych od dnia otrzymania potwierdzenia wpłaty. 

Wykonanie testu Test HPV obejmuje badanie próbki na obecności DNA wirusa HPV należącego do grupy wirusów wysokoonkogennych (16, 18, 31, 33, 35, 52, 58, 67). Badanie zostanie przeprowadzone testem posiadającym znak CE, metodą Real-Time PCR. Wynik badania informuje o obecności DNA wirusa HPV wysokiego ryzyka (wykryto / nie wykryto). W przypadku stwierdzenia obecności DNA wirusa HPV – wynik informuje o ilość kopii DNA wirusa w pobranym wymazie (test ilościowy). Zakażenie którymkolwiek z wysokoonkogennych typów wirusa HPV (16, 18, 31, 33, 35, 52, 58, 67) stwarza wysokie ryzyko wystąpienia choroby nowotworowej.

Test można rozszerzyć o opcję genotypowania. Opcja genotypowania obejmuje dodatkowe badanie dostarczonej próbki na obecność genotypu wirusa HPV należącego do 33 najczęściej występujących genotypów wirusa HPV. Genotypowanie umożliwia wskazanie dokładnego genotypu wirusa wysokoonkogennego (wysokiego ryzyka) –16, 18, 31, 33, 35, 52, 58, 67 oraz niskoonkogennego (niskiego ryzyka) - 6, 11, 13, 30, 32, 34, 39, 40, 42, 43, 44, 45, 51, 53, 54, 55, 56, 57, 59, 61, 62, 64, 66, 68, 69, jakim zakażony jest pacjent (test jakościowy).

 

Tak, nie ma żadnych przeciwwskazań. Lekarz powinien bardzo dokładnie pobrać wymaz do badania, aby na szczoteczce znalazła się wystarczająca ilość materiału.

 

Po otrzymaniu zestawu pobraniowego Test HPV należy udać się do lekarza ginekologa lub położnej w celu pobrania materiału do badania. Pobranie materiału w przypadku kobiet może wykonać wyłącznie wykwalifikowana osoba. Wykonanie testu przypomina standardowe badanie cytologiczne. Po pobraniu materiału, fiolkę z wymazem należy wysłać na adres laboratorium, bezpłatną pocztą kurierską. Szczegółowe informacje na temat odesłania materiału do badania znajdują się w instrukcji załączonej z zestawem pobraniowym. Wynik wysyłany jest w ciągu 7 dni roboczych od dnia otrzymania materiału na adres wskazany w protokole pobrania.

 

W przypadku mężczyzn wymaz do badania pobiera się szczoteczką poprzez kilkakrotne pocieranie ruchem spiralnym rowka zażołędnego (wokół penisa) na całej długości. Zalecane jest, aby mężczyzna nie mył genitaliów przez 12 godzin oraz nie współżył przez 24 godziny przed pobraniem próbki do badań.

 

Badanie polega na pobraniu przez ginekologa lub położną wymazu z pochwy lub szyjki macicy. Pobrany materiał umieszczany jest w probówce z buforem i przesyłany do laboratorium bezpłatnie za pośrednictwem poczty kurierskiej. Po analizie próbki wynik badania zostaje przekazany pod adres wskazany na protokole pobrania w ciągu 7 dni roboczych od dnia odebrania próbki.

Badania nie należy wykonywać:

• podczas miesiączki
• podczas leczenia preparatami dopochwowymi
• podczas stosowania irygacji
• w ciągu 48 godzin od ostatniego stosunku płciowego

W przypadku mężczyzn przed pobraniem materiału do badania nie należy myć genitaliów przez min. 12 godzin oraz nie należy współżyć przez min. 24 godziny.

Zestaw pobraniowy do wykonania testu HPV jest identyczny dla kobiet i mężczyzn. Zestaw pobraniowy składa się z:

• szczoteczki do pobierania materiału,
• zakręcanej próbówki zawierającej bufor,
• ulotki informacyjnej dla pacjenta,
• czterech samoprzylepnych etykiet z indywidualnym numerem testu (kodem),
• protokołu pobrania materiału do badania,
• instrukcji wykonania testu i zamówienia przesyłki kurierskiej.

''Szczepionki przeciw HPV ( obecnie dostępne dwie szczepionki: 1-przeciw typom 6,11,16,18, 2- przeciw typom 16,18)  są szczepionkami profilaktycznymi i obecnie nie stosuje się ich w celu zapobiegania progresji zakażenia HPV już istniejącego w momencie szczepienia . Jeżeli chodzi o szczepienie kobiet w starszym wieku niż 26 lat to decyzja powinna być podjęta podczas rozmowy pacjentki z lekarzem . Ginekolog powinien wskazać kobiecie zagrożenia związane z wcześniejszą ekspozycją na HPV i potencjalne korzyści jakie może odnieść po szczepieniu''.

Rekomendacje Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego

 

''Szczepionki przeciw HPV ( obecnie dostępne dwie szczepionki: 1-przeciw typom 6,11,16,18, 2- przeciw typom 16,18)  są szczepionkami profilaktycznymi i obecnie nie stosuje się ich w celu zapobiegania progresji zakażenia HPV już istniejącego w momencie szczepienia. Ginekolog powinien wskazać kobiecie zagrożenia związane z wcześniejszą ekspozycją na HPV i potencjalne korzyści jakie może odnieść po szczepieniu''.

Rekomendacje Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego

 

Wirusy brodawczaka ludzkiego HPV są wirusami, z którymi człowiek spotyka się najczęściej – zakażenie jest spowodowane dotykiem, kontaktem zakażonego organu (dłoń, penis, srom) z do tej pory zdrową skórą lub błonami śluzowymi partnera, partnerki, osoby dorosłej lub niemowlęcia, dziecka.

Wszelkie czynności mechaniczne: dotyk, pocieranie, ugniatanie, drapanie, rozcieranie – mogą być przyczyną zakażenia od chorego na zdrowego człowieka. Układ odpornościowy nie identyfikuje (nie widzi) wszczepionego wirusa w trakcie mini urazów związanych z tymi czynnościami poprzedzającymi właściwe zbliżenie płciowe czyli stosunek pochwowy (penis – wagina). Często matki mające zmiany kurzajkowe na dłoniach (palcach) w trakcie pielęgnacji niemowlęcia mogą „wszczepić’ mu zakażenie wirusowe HPV w okolicę odbytniczo-płciową. Dziewczynki mające zmiany „kurzajkowe” na dłoniach lub stopach mogą w czasie podmywania lub masturbacji (aktów autoerotyzmu) zainfekować okolicę sromu lub odbytu. Wczesny petting z osobą zakażoną ze zmianami brodawkowymi na dłoniach, języku może być to przyczyną miejscowego zakażenia tworząc brodawki płciowe-kłykciny. Unikanie pettingu z licznymi partnerami może zabezpieczyć przed zakażeniem wirusem HPV. Utrzymanie „czystości” obustronnej – kobieta, mężczyzn i zasada bycia dla siebie jedynymi partnerami – może gwarantować czystość od HPV.

Wprowadzenie profilaktycznej szczepionki przeciwko zakażeniom HPV – podanej w okresie inicjacji seksualnej (petting, autoerotyzm, przypadkowy seks pochwowy bez prezerwatywy) u dziewczynek i chłopców jest idealnym zabezpieczeniem przeciwko następstwom zakażenia wirusem brodawczaka ludzkiego.

Materiał opracował: dr Leszek Walczak

Jedynym w pełni skutecznym sposobem zapobiegania infekcji wirusem HPV jest całkowita abstynencja seksualna. Aktywni seksualnie dorośli mogą zmniejszyć ryzyko zakażenia będąc w związku z osobą, która nie miała wcześniej/miała niewielu partnerów seksualnych i gdy oboje partnerzy pozostają sobie wierni lub ograniczają liczbę partnerów. Jednak, nawet osoby pozostające przez całe życie w jednym związku mogą zarazić się wirusem, jeśli ich partner miał wcześniej kontakty seksualne z innymi osobami.

Nie wiadomo, jak skuteczną ochronę przed HPV dają prezerwatywy, gdyż obszary przez nie niechronione mogą być infekowane przez wirusa. Jednakże, prawidłowo i konsekwentnie stosowane prezerwatywy mogą zmniejszyć ryzyko wystąpienia brodawek narządów moczowo-płciowych oraz raka szyjki macicy, a także ryzyko zakażenia wirusem HIV oraz niektórych innych infekcji przenoszonych drogą płciową.

Nie istnieje lek na wirusa HPV, ale znane są sposoby leczenia powodowanych przez niego chorób, takich jak brodawki narządów moczowo-płciowych, stan przedrakowy szyjki macicy oraz rak szyjki macicy, sromu, pochwy i odbytu.

Rak jamy ustnej jest złośliwym nowotworem, który występuje w obrębie warg (zazwyczaj dotyczy on dolnej wargi), ale także tylnej ściany gardła czy wewnętrznej części jamy ustnej. Może mieć także początek w  śliniankach i migdałkach czy też nawet rozszerzyć się na całą jamę ustną obejmując nawet gardło czy nos. Jego rozwój odnotowuje się częściej u mężczyzn niż u kobiet, a najczęściej u osób po 40 roku życia. Jednym z głównych czynników powodujących ryzyko jest palenie wraz ze spożywaniem znacznych ilości alkoholu. Rak gardła i dna jamy ustnej charakteryzuje się dużą dynamiką rozwoju i złośliwością kliniczną. Wczesne przerzuty do układu chłonnego szyi, najczęściej obustronne, pogarszają rokowanie.

Wirus HPV to nie to samo co wirus HIV( human immunodeficiency virus) czy Herpes (wirus Herpes simplex, HSV). Wszystkie wymienione wirusy mogą być przekazywane poprzez kontakty seksualne, jednak HIV i HSV nie powodują takich samych objawów i problemów zdrowotnych jak wirus HPV.

Wirus HSV można wykryć testem UroGin, który wykrywa najczęstsze zakażania układu moczowo-płciowego – www.urogin.pl

Najpewniejszym i jedynym w pełni skutecznym sposobem zapobiegania infekcji wirusem HPV jest całkowite wstrzymanie się od kontaktów seksualnych.

Osoby, które decydują się być aktywne seksualnie, zwiększają szansę uniknięcia zakażenia wirusem HPV pozostając w długotrwałym związku monogamicznym z osoba nie będącą nosicielem wirusa oraz gdy oboje partnerzy pozostają sobie wierni. Jednakże, stwierdzenie czy osoba która była wcześniej aktywna seksualnie nie jest obecnie zainfekowana wirusem.

U osób, które decydują się być aktywne seksualnie, a które nie są w długotrwałym związku monogamicznym, szansa zakażenia wirusem HPV jest mniejsza, jeśli ograniczą one liczbę partnerów seksualnych i wybiorą partnerów, którzy najprawdopodobniej nie są nosicielami, czyli takich którzy nie mieli wcześniej kontaktów seksualnych, bądź mieli ich niewiele.

U kobiet i mężczyzn obszar narządów rozrodczych może zostać zainfekowany wirusem HPV, zarówno te części, które są chronione prezerwatywą, jak i te nieosłonięte. Nie wiadomo, jak skuteczną ochronę przed HPV dają prezerwatywy, jednak uważa się, że mogą one zmniejszać ryzyko wystąpienia raka szyjki macicy oraz innych chorób powodowanych przez HPV.

Nie ma ‘lekarstwa’ na infekcję wirusem HPV, u większości kobiet mija ona samoistnie. Dostępne metody leczenia skierowane są przeciw zmianom skórnym oraz zmianom w obrębie błon śluzowych, takich jak brodawki czy stany przednowotworowe szyjki macicy, które wirus ten wywołuje.

Większość osób będących nosicielami wirusa HPV nie jest świadoma zakażenia. Wirus infekuje komórki skóry lub błon śluzowych, zwykle nie wywołując żadnych objawów. U niektórych osób pojawiają się widoczne brodawki narządów moczowo-płciowych lub dochodzi do przednowotworowych zmian w obrębie szyjki macicy, sromu, odbytu lub członka. W bardzo rzadkich przypadkach, w wyniku infekcji wirusem HPV dochodzi do rozwoju nowotworów odbytu lub narządów rozrodczych.

Brodawki narządów moczowo-płciowych przyjmują zwykle postać miękkich, wilgotnych, różowych lub czerwonych guzów i zwykle pojawiają się w obszarze narządów rozrodczych. Brodawki mogą być wypukłe lub płaskie, pojedyncze lub liczne, małe lub duże i czasem kalafiorowate. Mogą występować na sromie, w lub wokół pochwy i odbytu, na szyjce macicy, na prąciu , mosznie, w pachwinach lub udach. Brodawki mogą, ale nie muszą, pojawić się w ciągu tygodni lub miesięcy od stosunku seksualnego z zainfekowaną osobą.

Obecność brodawek narządów moczowo-płciowych diagnozowana jest w wyniku oględzin. Widoczne brodawki mogą zostać usunięte lekami miejscowymi aplikowanymi przez pacjenta lub w wyniku leczenia przepisanego przez lekarza. Niektóre osoby rezygnują z leczenia mając nadzieję, że brodawki znikną same. W przypadku brodawek trudno mówić, że któryś ze sposobów leczenia jest skuteczniejszy niż inne, wybór sposobu leczenia musi zostać dostosowany do indywidualnej sytuacji pacjenta.

Jeżeli zaobserwowałaś/-łeś niepokojące objawy, takie jak:  

• nietypowe upławy z cewki moczowej lub pochwy 
• świąd i pieczenie pochwy i sromu 
• wydzielina o nieprzyjemnym zapachu  
• nietypowy ból podczas oddawania moczu lub podczas stosunku
• wysypka w okolicach narządów płciowych
• opuchlizna narządów płciowych

może to oznaczać, że jesteś zarażona/-y chorobą przenoszoną drogą płciową. Nieleczone infekcje mogą prowadzić do poważnych chorób układu rozrodczego, w tym bezpłodności. Zapoznaj się z testem UroGin, który wykrywa najczęstsze zakażania układu moczowo-płciowego – www.urogin.pl

 

Odmiany wirusa HPV infekujące narządy rozrodcze rozprzestrzeniają się głównie poprzez kontakty płciowe. Większość infekcji HPV ma przebieg bezobjawowy, dlatego nosiciele wirusa, nie będąc świadomymi zakażenia, mogą przekazać wirusa partnerowi seksualnemu. W rzadkich przypadkach, matka może przekazać wirusa HPV dziecku podczas porodu drogami natury . U dziecka, które miało kontakt z wirusem, bardzo rzadko pojawiają się brodawki w gardle i krtani.

Infekcja narządów rozrodczych wirusem HPV jest chorobą przenoszona drogą płciową, powodowaną przez wirusy papilloma typu ludzkiego (wirus brodawczaka ludzkiego, HPV). Wirusy papilloma typu ludzkiego stanowią grupę wirusów, w skład której wchodzi ponad 120 różnych szczepów lub typów, ponad 40 z nich przekazywanych jest drogą płciową. Mogą one infekować obszar narządów rozrodczych kobiet i mężczyzn, włącznie ze skórą prącia, sromu (obszar wokół wejścia do pochwy) lub odbytu oraz nabłonek pochwy, szyjki macicy lub odbytu. Większość ludzi zakażonych wirusem HPV nie ma żadnych objawów a infekcja mija samoistnie.

Niektóre z tych wirusów uważane są za ‘niebezpieczne’, gdyż mogą powodować rozwój nowotworów szyjki macicy, sromu, pochwy, odbytu lub członka. Inne typy uważane są za niegroźne, gdyż mogą jedynie przyczyniać sie do powstania brodawek narządów moczowo-płciowych. Brodawki narządów moczowo-płciowych to narośla lub guzy, czasem o kalafiorowatym kształcie, występujące pojedynczo lub licznie, które pojawiają się w obszarze narządów rozrodczych.

Abstynencja seksualna jest jedyną w pełni skuteczną metodą zapobiegania infekcji. Jeśli masz nowego partnera, stosowanie prezerwatyw może zmniejszyć ryzyko zakażenia HPV oraz rozwoju powodowanych przez wirusa chorób.
Ponadto w ostatnim czasie wprowadzone zostały szczepionki zapobiegające zakażeniom HPV, których skuteczność u kobiet seronegatywnych w wieku 15-26 lat wynosi 100% w ciągu 5 lat obserwacji.

Zwykle oboje partnerzy są zakażeni wirusem HPV. Jeśli pozostajesz w związku od dłuższego czasu, prawdopodobnie już jesteś zainfekowany. Większość aktywnych seksualnie kobiet i mężczyzn ulega zakażeniu w pewnym momencie swojego życia. U mężczyzn z prawidłowo funkcjonującym układem odpornościowym rzadko pojawiają się problemy zdrowotne spowodowane obecnością wirusa HPV. Jednak, powinno się regularnie kontrolować czy nie pojawiły się jakieś nietypowe zmiany na prąciu. Jeśli masz nowego partnera, stosowanie prezerwatyw może zmniejszyć ryzyko zakażenia HPV oraz rozwoju powodowanych przez wirusa chorób. Abstynencja seksualna jest jedyną w pełni skuteczną metodą zapobiegania infekcji.

Tak, istnieje test wykrywający HPV-DNA u mężczyzn. Zakażenie u mężczyzny może występować w formie bezobjawowej lub może wywoływać zmiany w postaci kłykcin kończystych bądź brodawek na zewnętrznych narządach płciowych lub w okolicy odbytu. Zakażenie typem HPV wysokoonkogennym może u mężczyzny prowadzić do rozwoju raka prącia. Ponadto zakażony mężczyzna jest nosicielem tego wirusa i może go przenieść na swoją partnerkę.

Zakażenie u mężczyzny może występować w formie bezobjawowej lub może wywoływać zmiany w postaci kłykcin kończystych bądź brodawek na zewnętrznych narządach płciowych lub w okolicy odbytu. Zakażenie typem HPV wysokoonkogennym może u mężczyzny prowadzić do rozwoju raka prącia.

Tak, mężczyźni również mogą ulec zakażeniu wirusem HPV.

Zakażenie wirusem HPV najczęściej dotyczy między 20 a 25 r.ż. Ryzyko wystąpienia wirusa HPV maleje wraz z wiekiem, ale wzrasta odsetek przetrwałej formy zakażenie. Prawdopodobnie sytuacja ta związana jest ze spadkiem aktywności seksualnej oraz zmianami gospodarki hormonalnej. Na podstawie badań kobiet powyżej 35 t.ż. stwierdzono, że 65% przypadków HPV-dodatnich dotyczyło zakażenia w stadium subkliniczym, przetrwałym.

W.Kędzia Etiopatogeneza raka szyjki macicy. W Onkologia Ginekologiczna pod red. J.Markowskiej.

Z danych epidemiologicznych wynika, że ok. 75% aktywnych seksualnie kobiet na pewnym etapie swojego życia ulega zakażeniu wirusem HPV. U 80% przypadków wirus zwykle ustępuje samoistnie po kilku miesiącach, jednak forma przewlekła zakażenia dotyczy 20% kobiet. Szczyt częstości zakażenia wirusem HPV przypada pomiędzy 15 a 25 rokiem życia.

Do przeniesienia zakażenia najczęściej dochodzi podczas kontaktów seksualnych (genitalno-genitalnych, oralno-genitalnych i analno-genitalnych). W przypadku gdy zmiany wywołane przez HPV zlokalizowane są na zewnętrznych narządach płciowych (na prąciu, sromie) istnieje możliwość przeniesienia zakażenia przez bieliznę, ręcznik, ale są to bardzo rzadkie sytuacje. W piśmiennictwie światowym istnieją również doniesienia, że zakażenie jest także możliwe w czasie ciąży (przez łożysko). Matka, która ma zmiany wywołane przez HPV, jeśli nie przestrzega higieny, może przenieść zakażenie poprzez palce rąk na skórę lub błony śluzowe dziecka.

Tak , brodawki i kłykciny są wywołane przez zakażenie wirusem HPV.

Jeżeli zaobserwowałaś/-łeś niepokojące objawy, takie jak:  

• nietypowe upławy z cewki moczowej lub pochwy 
• świąd i pieczenie pochwy i sromu 
• wydzielina o nieprzyjemnym zapachu  
• nietypowy ból podczas oddawania moczu lub podczas stosunku
• wysypka w okolicach narządów płciowych
• opuchlizna narządów płciowych

może to oznaczać, że jesteś zarażona/-y chorobą przenoszoną drogą płciową. Nieleczone infekcje mogą prowadzić do poważnych chorób układu rozrodczego, w tym bezpłodności oraz stanowią znaczne zagrożenia dla zdrowia kobiety w ciąży i prawidłowego rozwoju płodu. Zapoznaj się z testem UroGin, który wykrywa najczęstsze zakażania układu moczowo-płciowego – www.urogin.pl

 

   

Test odpowiada na pytanie czy dana osoba jest zakażona wirusem HPV oraz jeżeli tak to jakim typem wirusa. Informacje te dają nam wiedzę o ryzyku rozwoju raka szyjki macicy u danej pacjentki oraz innych chorób wywołanych w.w. wirusem.

Metaplazja płaskonabłonkowa szyjki macicy jest procesem przemiany nabłonka walcowatego w wielowarstwowy płaski. Prawidłowo na tarczy części pochwowej szyjki macicy znajduje się nabłonek wielowarstwowy płaski, a kanale szyjki nabłonek gruczołowy- walcowaty. W pewnych sytuacjach np. w okresie pokwitania, przy długotrwałym stosowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych nabłonek gruczołowy może znajdować się na tarczy co nosi nazwę ektopii gruczołowej. Ektopia gruczołowa zwykle ustępuje samoistnie, przy czym proces przemiany nabłonka walcowatego w płaski to właśnie metaplazja płaskonabłonkowa.

Tak, każda zmiana partnera może spowodować zakażenie wirusem HPV. Jeśli masz nowego partnera, stosowanie prezerwatyw może zmniejszyć ryzyko zakażenia HPV oraz rozwoju powodowanych przez wirusa chorób. Abstynencja seksualna jest jedyną w pełni skuteczną metodą zapobiegania infekcji.

Wirusa HPV nie można usunąć przy pomocy laseroterapii czy krioterapii, ale leczy się w ten sposób zmiany przez niego wywołane np.kłykciny.

Nie ma leku ani terapii przeciw wirusowi HPV, ale znane są metody leczenia zmian wywoływanych przez tego wirusa. O sposobie leczenia decyduje lekarz i pacjent w zależności od indywidualnej historii choroby.

Test HPV ma na celu stwierdzenie lub wykluczenie infekcji wirusem HPV oraz określenie typu wirusa. Daje więc informacje czy pacjentka jest czy nie zakażona wirusem, a jeżeli tak to czy typem wysoko czy niskoonkogennym. Test HPV-DNA nie ocenia zmian komórkowych. Aby sprawdzić czy na szyjce macicy nie ma zmian przedrakowych lub rakowych konieczne jest wykonanie badania cytologicznego. Test wykrywający HPV DNA z założenia nie daje odpowiedzi na to pytanie.

,,Rutynowe stosowanie w badaniach przesiewowych testów wykrywających HPV jest obecnie niezmiernie ważne ze względu na powszechność zakażenia wirusem HPV wśród kobiet przed 30 r.ż. oraz szczególne zagrożenie u kobiet po 30 r.ż., u których zakażenie to trwa wiele lat. Ocena przydatności tych testów w badaniach przesiewowych powinna mieć znaczenie priorytetowe, gdyż w przyszłości mają one szansę stać się ważnym elementem wykrywania zmian szyjki macicy.

Źródło: Europejski kodeks walki z rakiem- wersja trzecia (2003) pod red.prof. dr hab.n.med. W. Zatońskiego, s 78.

Największym zagrożeniem związanym z zakażeniem wirusem HPV jest ryzyko rozwoju raka szyjki macicy. Test HPV ma na celu stwierdzenie lub wykluczenie infekcji wirusem HPV oraz określenie typu wirusa. Daje więc informacje czy pacjentka jest czy nie zakażona wirusem, a jeżeli tak to czy typem wysoko czy niskoonkogennym. W przypadku dodatniego wyniku testu ( wykrycia HPV-DNA ), nie określa on jednak czy wirus już stał się bądź nie przyczyną zmian w komórkach ( stanu przedrakowego czy raka). Aby uzyskać odpowiedź na to pytanie należy wykonać badanie cytologiczne.

Według światowych ekspertów nieprawidłowe wyniki cytologiczne należy uzupełnić testem w kierunku HPV, jednakże wielu lekarzy zaleca wykonanie testu nawet przy prawidłowym wyniku cytologii aby w pełni ocenić ryzyko wystąpienia patologii szyjki macicy.

Czułość cytologii jest określana w zależności od autorów od 60 do 90%. Jest ona w chwili obecnej jednym z najważniejszych testów przesiewowych wykonywanych w celu profilaktyki raka szyjki macicy. Celem wykonywania cytologii jest wykrycie stanów, które nie leczone doprowadziłyby do rozwoju raka szyjki macicy (stanów przedrakowych). Wykonując cytologię nie wykrywamy wirusa HPV lecz zmiany komórkowe wywołane przez niego.

Oceniając rozmaz cytologiczny pobrany z szyjki macicy posługujemy się systemem oceny wg. Bethesdy uwzględniając:

1. ogólną ocenę rozmazu- czy rozmaz nadaje się do oceny, obecność komórek strefy przejściowej, komórek endocerwikalnych, leukocytów, erytrocytów.
2. zmiany zapalne i odczynowe- zmiany powstałe pod wpływem infekcji bakteryjnej, wirusowej, zmiany zanikowe, reparacyjne i inne
3. kategorię rozmazu- stwierdzenie lub nie nieprawidłowych komórek nabłonka
4. zmiany w komórkach nabłonka płaskiego
   • sugerujące infekcję HPV
   • ASC-US- nietypowe komórki nabłonka płaskiego o nieokreślonym znaczeniu
   • ASC-H- nietypowe komórki nabłonka płaskiego o nieokreślonym znaczeniu, nie można wykluczyć HSIL
   • LSIL- zmiany śródnabłonkowe małego stopnia
   • HSIL- zmiany śródnabłonkowe średniego i dużego stopnia
   • Rak płaskonabłonkowy
5. zmiany w komórkach nabłonka gruczołowego
   • AGUS - nietypowe komórki nabłonka gruczołowego o nieokreślonym znaczeniu
   • Rak gruczołowy

W przypadku nieprawidłowego wyniku cytologii o dalszym postępowaniu decyduje lekarz w zależności od zaleceń światowych i krajowych ekspertów oraz indywidualnej historii choroby pacjentki.

Wirus HPV (z ang. Human Papillomavirus) to ludzki wirus brodawczaka odgrywający bardzo istotną rolę w powstawaniu raka szyjki macicy. Około 90 % zachorowań na raka szyjki macicy jest związane z przewlekłym zakażeniem wirusem HPV. Dlatego też, wczesna i dokładna diagnostyka jest niezbędna dla zapobiegania chorobom układu moczowo-płciowego oraz dla podjęcia właściwej terapii pacjenta. Z danych statystycznych wynika, że ok. 75% aktywnych seksualnie kobiet na pewnym etapie swojego życia ulega zakażeniu wirusem HPV. U 80% przypadków wirus zwykle ustępuje samoistnie po kilku miesiącach, jednak forma przewlekła zakażenia dotyczy 20% kobiet. Pośród tej grupy zakażenie wywołane wirusem HPV, 7-mio krotnie zwiększa ryzyko wystąpienia raka szyjki macicy. [7-9]

Test powinna wykonać każda kobieta, która rozpoczęła życie płciowe, niezależnie od liczby partnerów i stosunków oraz nawet wieloletnich okresów nie prowadzenia życia płciowego. Przyjmuje się, iż wynik ujemny testu, zapewnia, że w ciągu dwóch lat od wykonania testu nie dojdzie do rozwoju raka szyjki macicy. Wykonanie testu jest też wskazane u mężczyzn mających w ciągu życia więcej niż jedną partnerkę, którzy troszczą się o stan zdrowia obecnej lub przyszłej partnerki.
Szczególne wskazania do wykonania testu to:

• Profilaktyka nowotworowa wraz z cytologią.
• Nieprzekonywujące wyniki badań cytologicznych
• Łagodne, umiarkowane stany przedrakowe dla oceny tendencji do regresji, utrzymywania się lub progresji
• Diagnostyka po konizacji
• Nawracające i przewlekłe stany zapalne dróg rodnych (zapalenia cewki moczowej, zapalenia żołędzia lub napletka u mężczyzn)
• Planowana ciąża - wirus HPV jest stwierdzany w ok. 20% tkanek po poronieniach
• Ciąża – masywne zakażenie dróg rodnych wirusem HPV może zostać przeniesione na dziecko i wywołać u dziecka nawrotową brodawczakowatość krtani
• Kontrola leczenia „nadżerek” lub brodawek (wirus może przetrwać w formie utajonej)
• Kilkuletnie stosowanie antykoncepcji hormonalnej
• Stosowanie wkładki domacicznej (spiralki) z towarzyszącymi stanami zapalnymi [11]

Dla kobiet planujących ciążę oraz w ciąży rekomendujemy w szczególności wykonanie testu UroGin Pronatal. Jest to test do diagnostyki genetycznej najczęstszych zakażeń układu moczowo-płciowego stanowiących największe ryzyko dla kobiety w ciąży oraz jej dziecka. Test wykrywa zakażenia następującymi patogenami: Chlamydia trachomatis (Chlamydioza), Mycoplasma hominis (Mykoplazma), Ureaplasma species (Ureaplazma), HSV I/II (Wirus opryszczki). Więcej informacji na stronie www.pronatal.pl

Tak, po wykryciu wirusa HPV w naszym organizmie zaleca się wykonanie badania z użyciem kolposkopii dla postawienia dokładniejszej diagnozy oraz należy zastosować się do wskazań lekarza (do niego należy wybór metody, jeśli występują objawy zewnętrzne wirusowego zakażenia). W czasie leczenia oraz kilka miesięcy po leczeniu kłykcin partnerzy powinni stosować zabezpieczenie w postaci prezerwatywy. Wskazane jest też ponowne przeprowadzenie badania, gdy test był pozytywny - najlepszy czas po leczeniu to 6 miesięcy. Kontrolnie należy wykonywać również badanie cytologiczne.

Pobranie materiału w przypadku kobiet może być dokonane tylko i wyłącznie przez lekarza ginekologa bądź położną.

Test można wykonać w dowolnym gabinecie ginekologicznym na terenie całej Polski. Szczegółowa lista gabinetów współpracujących z Nucleagena jest dostępna pod tym linkiem – lista gabinetów. Materiał do badania może również pobrac położna.

Tak, ponieważ długoletnie stosowanie antykoncepcji hormonalnej lub stosowanie wkładki domacicznej (spiralki) z towarzyszącymi stanami zapalnymi jest wskazaniem do przeprowadzenia testu na obecność HPV.

Nadżerki to całkowity lub częściowy brak nabłonka płaskiego na powierzchni szyjki macicy. Są to zmiany o charakterze zapalnym w obrębie szyjki macicy. Jednym z czynników, który może sprzyjać powstawaniu nadżerek jest zakażenie wirusem HPV. Jednak nie jest to jedyny czynnik etiologiczny i nadżerka nie musi świadczyć o zakażeniu HPV.

Tak - jest to wskazane, gdyż zakażenie HPV może mieć wpływ na donoszenie ciąży na jej wczesnych etapach. Ponadto podczas porodu może dojść do transmisji zakażenia w czasie przechodzenia płodu przez drogi rodne matki zakażonej wirusem HPV. Istnieją także doniesienia o możliwości przeniesienia zakażenia HPV na płód podczas cięcia cesarskiego. Dziecko może mieć objawy choroby już w wieku kilku miesięcy albo dopiero po 10 latach, a nawet później, od urodzenia. Szacuje się jednak, że ryzyko wystąpienia brodawczakowatości układu oddechowego u dziecka urodzonego z matki zakażonej HPV wynosi 1 na kilkaset ekspozycji. [19]

Dla kobiet planujących ciążę oraz w ciąży rekomendujemy w szczególności wykonanie testu UroGin Pronatal. Jest to test do diagnostyki genetycznej najczęstszych zakażeń układu moczowo-płciowego stanowiących największe ryzyko dla kobiety w ciąży oraz jej dziecka. Test wykrywa zakażenia następującymi patogenami: Chlamydia trachomatis (Chlamydioza), Mycoplasma hominis (Mykoplazma), Ureaplasma species (Ureaplazma), HSV I/II (Wirus opryszczki). Więcej informacji na stronie www.pronatal.pl

 

Tak, zakażenie HPV może mieć wpływ na donoszenie ciąży na jej wczesnych etapach oraz na zajście w ciążę. Obecność wirusa HPV jest stwierdzana w ok. 20% tkanek po poronieniach, więc część poronień może być związana z zakażeniem wirusowym. Poza tym, matka może przenieść wirusa na dziecko podczas porodu (przez łożysko).

Dla kobiet planujących ciążę oraz w ciąży rekomendujemy w szczególności wykonanie testu UroGin Pronatal. Jest to test do diagnostyki genetycznej najczęstszych zakażeń układu moczowo-płciowego stanowiących największe ryzyko dla kobiety w ciąży oraz jej dziecka. Test ten wykrywa zakażenia następującymi patogenami: Chlamydia trachomatis (Chlamydioza), Mycoplasma hominis (Mykoplazma), Ureaplasma species (Ureaplazma), HSV I/II (Wirus opryszczki). Więcej informacji na stronie www.pronatal.pl

 

Zaleca się rutynowe podawanie czterowalentnej (link - Określenie ważności, wartości. Pojęcie używane w wakcynologii do określania ilości składników szczepionki) szczepionki przeciw HPV dziewczętom w wieku 11–26 lat. Szczepienia mogą być wykonywane także u młodszych dziewcząt, począwszy od ukończenia przez nie 9 roku życia oraz u chłopców w wieku 9–15 lat. Najkorzystniejsze jest szczepienie kobiet przed potencjalną ekspozycją na zakażenie HPV, a więc przed inicjacją seksualną. [2]

Każda kobieta z podejrzeniem infekcji HPV powinna udać się na zabieg kolposkopii. Kolposkopia polega na oglądaniu powierzchni szyjki macicy, dolnej części jej kanału oraz pochwy i sromu przy pomocy urządzenia optycznego - kolposkopu. Jest ona zalecana wraz z usunięciem tkanki jeśli jest to wskazane, ewentualnie pobraniem wycinka. "W diagnostyce kolposkopowej zaleca się wykorzystywanie videokolposkopii, która zapewnia lepszą rozdzielczość obrazu, możliwość cyfrowej archiwizacji danych. Wskazaniem do rozpoczęcia leczenia zakażenia narządów płciowych wywołanego wirusem brodawczaka ludzkiego jest obecność objawów klinicznych lub przetrwałe zakażenie utrzymujące się dłużej niż 12 miesięcy. Wybór terapii zależy od obrazu morfologicznego, rozległości i umiejscowienia zmian chorobowych". ³

Należy również przebadać partnera kobiety jeżeli posiada on kłykciny na genitaliach wraz z leczeniem w przypadku widocznych kłykcin i zmian patologicznych związanych z HPV.

Laboratorium Nucleagena oferuje pierwszy w Polsce test ilościowy do detekcji onkogennych genotypów HPV (16, 18, 31, 33, 35, 52, 58 i 67) posiadającym znak CE oparty o nowoczesną metodą Real-Time PCR. Test ten jest doskonałym narzędziem podczas regularnych badań lekarskich i detekcji HPV w próbkach klinicznych.

Test powinna wykonać każda kobieta, która rozpoczęła życie płciowe, niezależnie od liczby partnerów i stosunków oraz nawet wieloletnich okresów nie prowadzenia życia płciowego.

Obecnie znanych jest ponad 120 typów wirusa HPV, z czego ponad 40 typów przekazywanych jest drogą płciową. Wirusy przekazywane drogą płciową możemy podzielić na dwie grupy:

• wirusy niskoonkogenne (niskiego ryzyka): HPV typ 6, 11, 13, 30, 32, 34, 39, 40, 42, 43, 44, 45, 51, 53, 54, 55, 56, 57, 59, 61, 62, 64, 66, 68, 69
• wirusy wysokoonkogenne (wysokiego ryzyka): HPV typ 16, 18, 31, 33, 35, 52, 58, 67. ^{2 14}

Typy wirusa o niskim potencjale onkogennym odpowiedzialne są za powstawanie łagodnych zmian określanych jako kłykciny kończyste bądź brodawki, zaś inne typy HPV obdarzone wysokim potencjałem onkogennym znajdowane są głównie w komórkach raka szyjki macicy (ponad 90%). ^21-23

Dotychczas żadne leczenie nie eliminuje skutecznie zakażenia narządów płciowych wirusem HPV. Jednak zrobienie testu pozwoli na podjęcie odpowiedniej profilaktyki w kierunku zapobiegania rozwojowi raka szyjki macicy lub zmian dysplastycznych (CIN).

W leczeniu kłykcin stosuje się różne metody terapeutyczne, jednak żadna z nich nie charakteryzuje się 100% skutecznością. Leczenie nie powinno doprowadzać do tworzenia się blizn, nie może być zbyt agresywne i bolesne. Intensywna terapia powinna dotyczyć brodawek, które potencjalnie mogą ulec transformacji nowotworowej, jak np. guzy Buschke-Loewensteina i powiększające się zmiany w przebiegu brodawkowatej dysplazji naskórka czy też brodawek u osób z obniżoną odpornością [14, 15, 16].

Zakażenie wirusem HPV błon śluzowych może przebiegać w postaci utajonej (bezobjawowej), subklinicznej i klinicznej. Manifestacją kliniczną zakażenia są widoczne gołym okiem brodawki, natomiast infekcja utajona jest możliwa do wykrycia jedynie po wykonaniu testu na obecność DNA HPV.
Opisano następujące obrazy kliniczne:

• kłykciny kończyste sromu, pochwy i okolic szyjki pochwy oraz na zewnętrznych narządach płciowych w rejonie odbytu i sporadycznie cewki moczowej (1-3%)
• stany przedrakowe szyjki macicy (dysplazja CIN1-3) aż do raka szyjki macicy
• ródbłonkowa neoplazja sromu ( brodawki, choroba Bowen’a) aż do raka sromu i raka brodawkowatego (Buschke-Löwenstein).
• okołoodbytnicze (PAIN) i odbytnicze śródbłonkowe neoplazje (AIN) aż do inwazyjnego raka
• brodawczak krtaniowy ¹²

Jeżeli zaobserwowałaś/-łeś niepokojące objawy, takie jak:  

• nietypowe upławy z cewki moczowej lub pochwy 
• świąd i pieczenie pochwy i sromu 
• wydzielina o nieprzyjemnym zapachu  
• nietypowy ból podczas oddawania moczu lub podczas stosunku
• wysypka w okolicach narządów płciowych
• opuchlizna narządów płciowych

może to oznaczać, że jesteś zarażona/-y chorobą przenoszoną drogą płciową. Nieleczone infekcje mogą prowadzić do poważnych chorób układu rozrodczego, w tym bezpłodności. Zapoznaj się z testem UroGin, który wykrywa najczęstsze zakażania układu moczowo-płciowego – www.urogin.pl

Test molekularny HPV pozwala wyjaśnić niejasny wynik cytologiczny oraz umożliwia poszerzenie diagnostyki zmian zapalnych o niejasnej etiologii. Test molekularny HPV pozwala na wykrycie 33 genotypów wirusa HPV. Test Laboratorium Nucleagena podaje również wynik ilościowy, przez co umożliwia monitorowanie leczenia.

Wykonanie testu w laboratorium od momentu otrzymania próbki trwa 7 dni roboczych. Po wynik należy zgłosić się do lekarza, który pobierał materiał do badania. W pozostałych przypadkach wynik zostanie wysłany na adres wskazany przez zamawiającego test.

Cena testu nabywanego za pośrednictwem sklepu internetowego wynosi 109 zł. Test z opcją genotypowania kosztuje 169 zł. Cena ta obejmuje dostarczenie zestawu pobraniowego, odbiór zestawu pobraniowego przez kuriera, wykonanie testu przez Laboratorium Nucleagena oraz wysłanie wyniku. Cena nie obejmuje opłaty za pobranie materiału przez lekarza lub położną oraz opłaty za wizytę i poradę lekarską.

Pobranie materiału do badania w kierunku oznaczenia obecności wirusa HPV nie różni się niczym od wymazu cytologicznego, więc nie jest to bolesne.

Do przeniesienia zakażenia najczęściej dochodzi podczas kontaktów seksualnych (genitalno-genitalnych, oralno-genitalnych i analno-genitalnych). W przypadku gdy zmiany wywołane przez HPV zlokalizowane są na zewnętrznych narządach płciowych (na prąciu, sromie) istnieje możliwość przeniesienia zakażenia przez bieliznę, ręcznik, ale są to bardzo rzadkie sytuacje. Udowodniono, że zakażenie jest także możliwe w czasie ciąży (przez łożysko). Matka, która ma zmiany wywołane przez HPV, jeśli nie przestrzega higieny, może przenieść zakażenie poprzez palce rąk na skórę lub błony śluzowe dziecka. Poprzez dotyk można zarazić się typem wirusa HPV, który powoduje brodawki skórne, Np podeszew stóp. [20]

Nie. Spośród ponad 120 znanych typów wirusa HPV z rozwojem raka szyjki macicy związanych jest kilkanaście typów tzw. wysokiego ryzyka. Do najpowszechniejszych w populacji należą typy HPV 16, 18, 31 i 45. Zdecydowana większość zakażeń HPV, nawet typami wysokiego ryzyka, jest krótkotrwała – dzięki mobilizacji układu odpornościowego organizm pozbywa się zakażenia najczęściej w ciągu roku. U kobiet zakażonych wirusami wysokiego ryzyka częściej występują zakażenia przewlekłe i częściej obserwuje się progresję w kierunku raka szyjki macicy w porównaniu z kobietami zakażonymi wirusami niskiego ryzyka. Długotrwałe zakażenie HPV może spowodować rozwój początkowo łagodnych i odwracalnych zmian w komórkach szyjki macicy – wykrywalnych w badaniu cytologicznym, lecz jeśli trwa nadal - proces przybiera postać nowotworową. ¹⁹

Zaleca się stosowanie prezerwatyw w celu uniknięcia zakażenia HPV. Wprowadzona ostatnio na rynek szczepionka ma zapobiegać rozprzestrzenianiu się zakażeniom wirusem HPV. Najlepsze efekty profilaktyczne przyniosłoby objęcie szczepieniami dziewcząt jeszcze przed inicjacją seksualną, a więc 12-13 letnich, zanim ich organizm zetknie się z wirusem HPV. [11]

Nie ma 100% metody leczenia wirusa HPV, jednak zrobienie testu pozwoli na podjęcie odpowiedniej profilaktyki w kierunku zapobiegania rozwojowi raka szyjki macicy lub zmian dysplastycznych (CIN) bądź też innych nowotworów.

Zakażenie wirusem HPV w początkowej fazie przebiega bezobjawowo. Większość zakażeń ustępuje samoistnie w okresie 6-12 miesięcy. Niektóre typy wirusa objawiają się w postaci brodawek lub kłykcin kończystych na zewnętrznych narządach płciowych lub w okolicy odbytu. Okres wylęgania choroby wynosi od kilku tygodni do 12 miesięcy. U mężczyzn kłykciny najczęściej są zlokalizowane na wewnętrznej blaszce napletka, żołędzi, skórze prącia i w cewce moczowej. Są to wieloogniskowe płaskie zmiany, białawe lub różowe wykwity, zwykle o brodawkujących powierzchniach, które mogą występować w grupach. [17, 18].

Jeżeli zaobserwowałeś inne niepokojące objawy, takie jak: nietypowe białawe lub zielonkawe upławy z cewki moczowej , świąd i pieczenie penisa podczas oddawania moczu lub stosunku, zaczerwienienie i puchnięcie ujścia cewki moczowej, penisa lub jąder bądź wysypka w okolicach narządów płciowych lub odbytu, może to oznaczać, że jesteś zarażony chorobą przenoszoną drogą płciową. Nieleczone infekcje mogą prowadzić do poważnych chorób układu rozrodczego, w tym bezpłodności. Rekomendujemy wykonanie testu UroGin, który wykrywa najczęstsze zakażania układu moczowo-płciowego – www.urogin.pl

 

Leczenie kłykcin powstałych u mężczyzn przebiega podobnie jak w przypadku leczenia u kobiet. Stosuje się środki miejscowe, wywołujące działanie cytotoksyczne, takie jak: Podofilina i podofilotoksyna, 5-fluorouracyl, Interferon alfa, Imikwimod). [1]

Jeśli partnerka jest zakażona którymkolwiek typem wirusa HPV, partner również powinien wykonać badanie molekularne na obecność HPV.

Rozwój infekcji wirusowej jest różny dla typów HPV wysokiego i niskiego ryzyka. Dla typów wysokoonkogennych rozwój jest dłuższy i trwa od 8 -13,5 miesięcy, natomiast dla typów HPV niskoonkogennych okres ten wynosi 4,8 - 8,2 miesiąca. [10]

Formę utajoną wirusa można rozpoznać wykonując test molekularny w kierunku obecności wirusa HPV.

Tak, wirus HPV jest zakaźny również w formie utajonej. Wirus w formie utajonej nadal jest obecny w organizmie, tylko nie daje żadnych objawów zewnętrznych, jednak nadal może być przenoszony.

Test molekularny DNA jest najdokładniejszą dostępną metodą wykrywania wirusa HPV, która pomaga, gdyż wirus ten jest najczęstszą przyczyną rozwoju nowotworu szyjki macicy. Test pozwala na określenie jakim typem wirusa HPV pacjentka jest zakażona i czy znajduje się ona w grupie o podwyższonym ryzyku rozwoju raka.

Test wykrywający 33genotypy HPV jest najdokładniejszym dostępnym testem na rynku polskim. Im więcej genotypów wirusa wykryjemy tym większa możliwość zapobiegania rozwojowi nowotworów, w tym raka szyjki macicy. Ponadto wykrywając jakim genotypem pacjent jest zakażony możemy określić ryzyko zachorowania na raka. Wynika to stąd, iż część typów HPV zaliczana jest do grupy o wysokim potencjale onkogenne natomiast druga grupa to wirusy o niskim potencjale onkogennym.

Znaczenie wpływu ilości wirusa na przebieg zakażenia nie jest jeszcze do końca poznane i zbadane. Istnieje jednak wiele doniesień naukowych pokazujących zależność ilości kopii wirionów od nasilenia zakażenia. Wysoki poziom wirusa HPV w komórkach świadczy o przewlekłej infekcji i progresji w kierunku raka szyjki macicy. Dlatego też badanie ilościowe HPV jest ważne dla podjęcia właściwej terapii oraz umożliwia monitorowanie leczenia. Po przebytym leczeniu, powtórne sprawdzenie poziomu HPV pozwala na bardzo precyzyjną ocenę, czy ilość wirusa zmniejszyła się, czyli jak skuteczna jest podjęta terapia.

Wykonanie cytologii daje nam tylko częściowy obraz obecnego stanu zdrowia, pokazuje czy zaszły jakieś patologiczne zmiany w komórce. Poza tym badanie cytologiczne nie jest wystarczająco czułym testem do wykrycia zakażenia HPV i często zdarzają się fałszywie negatywne wyniki cytologiczne.
Natomiast dzięki wykonaniu testu DNA HPV otrzymujemy bardzo dokładną informację o występowaniu zakażenia wirusem jak również o tym jakim typem wirusa jesteśmy zarażeni. Pozwala to na określenie predyspozycji do zachorowania na raka szyjki macicy bądź innych nowotworów. Wykonanie obu badań pozwala na postawienie najwłaściwszej diagnozy.

Mężczyźni również mogą ulec zakażeniu wirusem HPV, który może występować w formie bezobjawowej lub może wywoływać zmiany w postaci kłykcin kończystych bądź brodawek na zewnętrznych narządach płciowych lub w okolicy odbytu. Zakażenie typem HPV wysoko onkogennym może u mężczyzn prowadzić do rozwoju raka prącia. Ponadto zakażony mężczyzna jest nosicielem tego wirusa i może go przenieść na swoją partnerkę.

Zakażenie HPV można podejrzewać u osób, u których występują nawracające i przewlekłe stany zapalne dróg rodnych (takie jak: zapalenie cewki moczowej, zapalenie żołędzia lub napletka u mężczyzn) oraz z nawracającymi kłykciami. Test jest wskazany także w przypadku otrzymania niejasnego wyniku cytologicznego. Infekcja HPV daje następujące objawy kliniczne: brodawki lub kłykciny kończyste występujące na narządach płciowych bądź w okolicy odbytu czy cewki moczowej. Wskazaniem do zrobienia testu są także stany przedrakowe szyjki macicy lub sromu, czyli dysplazje. Zakażenie HPV może występować w formie utajonej, która jest możliwa do wykrycia jedynie po wykonaniu testu na obecność DNA HPV.

Tak, warto wykonać test wykrywający obecność wirusa HPV przed wykonaniem szczepienia, gdyż pozwala to na ocenę aktualnego stanu zdrowia i podjęcie właściwej decyzji odnośnie szczepienia. Dostępna na rynku szczepionka chroni jedynie przed 4 najpowszechniej występującymi typami wirusa HPV (6, 11, 16, 18) natomiast nie ma ona właściwości terapeutycznych. Najlepsze efekty przynosi szczepienie młodych dziewcząt jak również chłopców, którzy nie rozpoczęli jeszcze współżycia seksualnego.