Wirus HPV, a problemy zdrowotne mężczyzn

Dobra wiadomość: u większości mężczyzn narażonych na kontakt wirusem HPV nie dojdzie do powstania żadnych objawów ani problemów zdrowotnych. Szacuje się, że tylko u około 1% aktywnych seksualnie mężczyzn, może on spowodować powstanie trudnych do wyleczenia brodawek narządów moczowo-płciowych. Jeszcze rzadziej występuje rak prącia i odbytu. Jednak prawdopodobieństwo rozwoju raka odbytu u mężczyzn homo- i biseksualnych jest 17 razy większe niż u mężczyzn heteroseksualnych. Prawdopodobieństwo to wzrasta też u mężczyzn z upośledzoną odpornością, a także u nosicieli wirusa HIV.

Zestawienie jednostek chorobowych powodowanych przez określone typu wirusa znajduje się tutaj...>>

Objawy zakażenia wirusem HPV u mężczyzn

U mężczyzn, u których dojdzie do rozwoju choroby, mogą pojawić się różne objawy wskazujące na rozwój choroby:

Brodawki narządów moczowo-płciowych:

Zmiany mogą powstawać na prąciu, mosznie, w pachwinach, na udach lub w okolicy odbytu. Brodawki mogą być wypukłe, płaskie lub kalafiorowate. Zwykle nie są bolesne. Zwykle pojawiają się w kilka tygodni lub miesięcy od stosunku płciowego z zainfekowaną osobą.

Rak odbytu:

Krwawienie, ból, świąd lub wydzielina z odbytu. Powiększenie węzłów chłonnych w okolicy odbytu lub pachwin. Zmiana pracy jelit lub nietypowy kształt stolca. Jednak czasem choroba przebiega bezobjawowo.

Rak prącia:

Wczesne objawy: zmiana koloru, grubości skóry, zgrubienie prącia.

Późniejsze objawy: narośl lub rany prącia. Zwykle są one bezbolesne, jednak niekiedy może towarzyszyć im ból i krwawienie.

Przebieg może być też bezobjawowy, aż do momentu znacznego zaawansowania rozwoju nowotworu.

Jeżeli pojawiają się inne, niepokojące objawy, np.: nietypowe białawe lub zielonkawe upławy z cewki moczowej, świąd i pieczenie penisa podczas oddawania moczu lub stosunku, zaczerwienienie i puchnięcie ujścia cewki moczowej, penisa lub jąder albo wysypka w okolicach narządów płciowych lub odbytu, może to oznaczać, że jesteś zarażony inną chorobą przenoszoną drogą płciową. Infekcje, które nie są leczone, mogą prowadzić do poważnych chorób układu rozrodczego w tym bezpłodności. Rekomendujemy wykonanie testu UroGin, który wykrywa najczęstsze zakażania układu moczowo-płciowego. Więcej na ten temat na stronie www.urogin.pl.


Z czego składa się zestaw pobraniowy?

Zestaw pobraniowy do wykonania testu HPV jest taki sam dla kobiet i mężczyzn. Składa się on z:

  • szczoteczki do pobierania materiału,
  • zakręcanej probówki zawierającej bufor,
  • ulotki informacyjnej,
  • czterech samoprzylepnych etykiet z indywidualnym numerem testu (kodem),
  • protokołu pobrania materiału do badania,
  • instrukcji wykonania testu i zamówienia przesyłki kurierskiej.

Gdzie można kupić zestaw pobraniowy?

Zestaw pobraniowy można kupić w współpracujących gabinetach lekarskich oraz w sklepie internetowym na portalu. Aby przejść do formularza zamówienia online kliknij tutaj...>>

Zestawy pobraniowe są wysyłane w nieoznakowanej kopercie, uniemożliwiającej podgląd jej zawartości.
Na życzenie koperty mogą być oznakowane "do rąk własnych"
Wyniki są wysyłane na adres wskazany w protokole pobrania.

Jaki test wybrać?

Dla mężczyzn rekomendujemy wykonanie testu HPV z opcją genotypowania - umożliwia wykrycie typów wysokoonkogennych oraz niskoonkogennych (typów powodujących zmiany skórne takie jak brodawki czy kłykciny)

Jak wykonać test u mężczyzn?

Mężczyźni wymaz do badania pobierają szczoteczką przez kilkakrotne pocieranie ruchem spiralnym rowka zażołędnego (wokół penisa) na całej długości. Zalecane jest, aby mężczyzna nie mył genitaliów przez 12 godzin oraz nie współżył przez 24 godziny przed pobraniem próbki do badań.

Istnieje możliwość pobrania materiału do badania w postaci wycinków (biopsji) z miejsc zmienionych (brodawki, kłykciny). Pobranie materiału w tym przypadku może przeprowadzić wyłącznie uprawniona osoba – lekarz ginekolg, urolog, laryngolog lub dermatolog.

Jak dochodzi do zakażenia HPV u mężczyzn?

Wirus HPV przenoszony jest poprzez kontakty seksualne; najczęściej podczas klasycznego (pochwowego) lub analnego stosunku płciowego. Infekcja tym wirusem zwykle przebiega bezobjawowo, dlatego większość kobiet i mężczyzn może być zakażonych HPV i zrażać innych, nawet o tym nie wiedząc. Ludzie mogą być nosicielami wirusa nawet wiele lat po zaprzestaniu stosunków seksualnych.


Czy istnieje terapia lub lek na HPV?

Niestety nie. Znane są natomiast metody leczenia chorób wywoływanych przez tego wirusa.

Brodawki narządów moczowo-płciowych mogą być leczone farmakologiczne, usuwane operacyjnie lub wymrażane. Niektóre z tych metod wymagają wizyty u lekarza, inne mogą być przeprowadzone przez pacjenta w domu. Różne sposoby leczenia charakteryzują się podobną skutecznością. W przypadku leczenia brodawek często niezbędne jest kilkakrotne powtórzenie kuracji, gdyż często pojawiają się one ponownie w ciągu kilku miesięcy po zakończeniu leczenia. Leczenie brodawek narządów moczowo-płciowych u mężczyzn nie zmniejsza jednak ryzyka zakażenia wirusem partnera seksualnego, dlatego niektóre osoby nie decydują się na ich usunięcie. Nieleczone brodawki narządów moczowo-płciowych mogą zniknąć same, nie zmieniać się lub rosnąć (może wzrosnąć ich liczba, bądź rozmiar). Nie przekształcą się one jednak w nowotwór i nie stanowią zagrożenia dla zdrowia.

Rak prącia i odbytu. Mogą one być leczone nowymi metodami chirurgicznymi, jak również przy zastosowaniu radioterapii i chemoterapii. Często stosowane są równocześnie dwie lub więcej metod leczenia. Pacjenci powinni z pomocą lekarza zdecydować, jaka forma leczenia jest dla nich najodpowiedniejsza.


Jak zmniejszyć prawdopodobieństwo infekcji wirusem HPV?

Niestety, jedynym skutecznym sposobem zapobiegania zakażeniu jest wstrzemięźliwość seksualna. Wirus HPV jest bardzo rozpowszechniony, a infekcja nim ma często przebieg bezobjawowy. Prezerwatywy (używane prawidłowo przy każdym stosunku) mogą zmniejszyć szansę przekazania wirusa partnerowi, jednak HPV jest zdolny do infekowania także miejsc niechronionych przez prezerwatywę. Dlatego nawet prezerwatywy nie dają 100% pewności, że nie dojdzie do zakażenia HPV.


Czy są skuteczne szczepionki przeciw HPV?

Nowa szczepionka przeciw wirusowi HPV chroni przed większością nowotworów szyjki macicy oraz brodawkami narządów moczowo-płciowych. Dotychczas została ona zarejestrowana z przeznaczeniem dla dziewcząt i kobiet. Obecnie trwają badania mające na celu sprawdzenie, czy jest ona również bezpieczna dla mężczyzn, a także, czy chroni przed brodawkami męskich narządów moczowo-płciowych oraz rakiem prącia i odbytu.

Właśnie okazało się, że mój partner/-ka zakażony/-a jest wirusem HPV...

Jeżeli pozostajesz w związku od dłuższego czasu, prawdopodobnie już jesteś zainfekowany. Dobra wiadomość jest taka, że u mężczyzn z prawidłowo funkcjonującym układem odpornościowym rzadko pojawiają się problemy zdrowotne spowodowane obecnością wirusa HPV. Jednak powinno się regularnie kontrolować, czy nie pojawiły się jakieś nietypowe zmiany na prąciu. Jeżeli masz obniżoną odporność organizmu albo jesteś nosicielem HIV, poproś lekarza by skierował Cię na badania w kierunku nowotworów odbytu i prącia.


Zostałem zarażony? A może to ja zaraziłem?

Osoba zakażona wirusem HPV przez wiele lat może nie mieć żadnych objawów, dlatego może nie wiedzieć, że jest zainfekowana. Zatem, niemożliwe jest stwierdzenie, który z partnerów był zakażony jako pierwszy. Dlatego też infekcja HPV nie powinna być traktowana jako znak, że partner ma stosunki seksualne poza stałym związkiem.

Z Waszych pytań nadesłanych do redakcji:

1. Proszę o możliwie dokładny opis sposobu wykonania testu na HPV u mężczyzn?

Odpowiedź:
Zaleca się aby materiał od mężczyzny został pobrany przez lekarza specjalistę np. urologa lub androloga. Moment pobrania materiału do badania w kierunku zakażenia wirusowego HPV jest czasami pierwszą i jedyną okazja do oceny budowy i stanu fizjologicznego penisa, worka mosznowego, jąder oraz gruczołu krokowego (prostaty) przez fachowego pracownika służby zdrowia (można wykluczyć zbyt wąski napletek – stulejkę, obecność zmian klinicznych – kłykcin kończystych na penisie i w ujściu cewki moczowej, obecność, wielkość symetrię jąder). Do badania należy zachować 24 godzinną przerwę w wytryskach nasienia, naciągnąć napletek na żołędź, która powinna zostać bez mycia przez okres co najmniej 12 godzin. Należy wstrzymać się w oddawaniu moczu co najmniej przez 2 godziny. Wymaz pobiera lekarz szczoteczką sterylną będącą w zestawie transportowym. Badanie może być anonimowe – tylko na numer kodowy testu albo jawne z imieniem i nazwiskiem osoby. Zachowanie warunków badania podanych powyżej gwarantuje 100% obiektywny wynik stwierdzający stan faktyczny – jest DNA HPV lub go nie ma. Pobieranie materiału samemu z ujścia cewki moczowej (dołka zażołędnego) wykonane nieprofesjonalnie pozostawia uczuciu bólu a wynik testu często budzi wątpliwości z powodu braku materiału diagnostycznego. Czasami „chorzy” pacjenci – partnerzy kobiet szukających DNA HPV u swojego partnera – specjalnie nie przestrzegają warunków higienicznych warunkujących dobre pobranie testu, a wynik „ujemny” będący fałszywym uznają za zadowalający. Wprawny ginekolog, androlog, urolog – zawsze „wyczuje” jaki wynik chodzi pacjentowi i w tych sytuacjach lepiej odłożyć badanie na inny termin. Badanie wirusologiczne DNA HPV powinno być poprzedzone wymazem cytologicznym z dołu łodkowatego – czasami połączonego z płynną cytologią i genotypowaniem HPV. Należy pacjentowi obejrzeć żołądź, cewkę moczową, ujście, w kolposkopię – wykonując badanie peniskopowe – pozwalające stwierdzić subkliniczną infekcję wirusem HPV. Kompleksowe badanie kliniczne, cytologiczne, peniskopowe i test na obecność DNA HPV z genotypowaniem może być wskazaniem do pobrania wycinków tkankowych.

Odpowiedź udzielił: dr Leszek Walczak

2. Jakie konsekwencje w zdrowiu ma obecność wirusa HPV w organizmie dla mężczyzny?

Odpowiedź:

Statystycznie w Polsce stwierdza się około 4000 raków szyjki macicy i 200 raków penisa rocznie. Zakażenie HPV stanowi główny czynnik sprawczy raków okolic okołoodbytniczych u człowieka wynikający z przenoszenia się zakażenia na drodze rozlicznych form realizacji popędu płciowego (homo- i heteroseksualnego) oraz sposobu zachowań płciowych (masturbacja, petting, sex waginalny, oralny, analny). Zmiany wywołane zakażeniem HPV są niebolesne, stąd często duże nawet zmiany kliniczne (wyrośla) nie budzą niepokoju. „Tajemniczość” zakażenia wirusem HPV u partnerów i często obwinianie się o to „kto-kogo” zaraził jest najczęstszą przyczyną lekceważenia utajonego zakażenia wirusem HPV. Mężczyzna jest często „zaskoczony” że u jego kobiety stwierdzono wirusa HPV i „oburzony” tym, że ginekolog proponuje „MU” badanie w kierunku HPV – kiedy on czuje się zdrowy i nie stwierdza sam u siebie zakażenia. Jest to brak edukacyjny – wymagający zrozumienia i taktu, aby mężczyzna zrozumiał, że ON może być bezobjawowym nosicielem wirusa HPV. Aby to stwierdzić należy wykonać test na obecność (możliwie największej ilości) typów wirusa HPV i pobrać materiał w specjalistycznym gabinecie lekarskim. Konsekwencją przetrwałej infekcji HPV penisa może po latach stać się rak penisa – tzn. choroba nowotworowa, której można uniknąć poprzez profilaktykę pierwotną (szczepienie przeciwko HPV chłopców przed inicjacją seksualną) oraz wtórną przez badanie w gabinetach andrologicznych nastawionych na diagnostykę HPV u mężczyzn.

Odpowiedź udzielił: dr Leszek Walczak

Jeżeli pojawiają się inne, niepokojące objawy, np.: nietypowe białawe lub zielonkawe upławy z cewki moczowej, świąd i pieczenie penisa podczas oddawania moczu lub stosunku, zaczerwienienie i puchnięcie ujścia cewki moczowej, penisa lub jąder albo wysypka w okolicach narządów płciowych lub odbytu, może to oznaczać, że jesteś zarażony inną chorobą przenoszoną drogą płciową. Infekcje, które nie są leczone, mogą prowadzić do poważnych chorób układu rozrodczego w tym bezpłodności. W takich przypadkach rekomendujemy wykonanie testu UroGin, który wykrywa najczęstsze zakażania układu moczowo-płciowego. Więcej na ten temat na stronie www.urogin.pl.

Nucleagena Sp. z o.o. realizuje projekty inwestycyjne współfinansowane przez Unię Europejską z Europej­skiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz budżetu państwa w ramach
Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego.